Na het vertrek van Frederik Lucien De Laere heeft het venijnig gebroed na lang beraad besloten de merknaam “het venijnig gebroed” verder te zetten. Als signaal dat het voortbestaan van het venijnig gebroed ons na aan het hart ligt, zetten we een nieuwe blogsite op, waar u voortaan het verdere reilen en rocketblasten van het venijnig gebroed kunt volgen.
Eén adres: http://www.venijniggebroed.be
het venijnig gebroed is druk bezig met de voorbereidingen van het volgende optreden.
Top Gun, ergens in zaventem, keldergedoe...
anyway een fragment
salut salut driewerf salut
aan de negative g
de push-over die ’t wint
op de proppen nu de waarheid
duik tuimel nu de waarheid op
uit dossiers die ’t ver verleden voor ons bergen
uit paperwork uit lang vervlogen dagen
duik tuimel nu
de waarheid is een kattebel
een bierkaart met een wisecrack op
een ver verleden met lang vervlogen dagen
en mama, mammaa
wat is die nostalgie
i was inverted
Ria Verhaeghe, de Brugse kunstenares die HvG kent van haar project in voor Gat, is van plan opnieuw een kunstwerk te maken rond de figuur doemlicht. Ze deed dit reeds in opdracht van Weekend Knack in 1995, en doet het nu opnieuw, in opdracht van Kunst in Huis. De werken aan het werk beginnen vandaag, uiteindelijk zal het werk tentoongesteld worden op en tentoonstelling nav 20 jaar Kunst in Huis te Brussel.
Aan de slag met google dus als je daarover meer wil weten zou ik zo zeggen...
4 mei is het venijnig gebroed opnieuw in actie. Te zaventem bovendien.
't zal iets met vliegtuigen worden...
Beste fan(s),
Met enige droefheid delen we mee dat vanaf vandaag het venijnig gebroed niet langer bestaat. De bestormers van de West-Vlaamse literaire hemel laten de vleugels aan de kapstok hangen. De man die de naam van het collectief uitvond, Frederik Lucien De Laere, heeft beslist om uit het venijnig gebroed te stappen. Het spreekt voor zich dat de overblijvende leden hun werk dan niet langer onder deze titel kunnen verderzetten.
We stappen nog onder titel "het venijnig gebroed" het podium op, op 4 mei 2008 in JH Basement Zaventem. Daarna volgt bezinning en een nieuw begin. Af en toe moet je je eigen fundamenten opblazen.
Denis S.M. Vercruysse
Schrijfdag 2008 was voor het venijnig gebroed de rauwe confrontatie met het feit dat geprogrammeerd te staan tijdens een lunchpauze, waarop dan ook nog eens allerlei literaire evaluaties/onderzoeken gebeuren, niks anders dan een gevecht tegen het gemurmel inhoudt, of hoe het individu of het kleine collectief niet tegen de mierenhoop opkan. De volgende filmpjes tonen alvast aan dat we - al was het amusement vooral voor ons - veel plezier maakten.
Deel 1:
Deel 2:
Deel 3:
Wie op zaterdag 12 april in de Zebrastraat 32 te Gent De Cirk binnenwandelt wordt daar onthaald van 10.30 uur tot 17.15 uur met allerhande literaire initiatieven. Op het programma staan workshops, mondige auteurs, een ware Schrijfmarkt en allerhande performance optredens, met om. jawel, uw geliefkoosde venijnig gebroed.
Tickets kosten 25€ en zijn verkrijgbaar via +32 (0)2 224099. Meer info vindt u via www.creatiefschrijven.be
Gisteren hadden we de eer, maar vooral het genoegen nog eens een poëzieavond pur sang mee te maken. Zo mogen er nog blauwdrukken ten uitvoer gebracht worden. De Bagatelle was een toplocatie, waarin het vele volk zich een pose wist te vinden, tussen pot en pint.
Door een op hol geslagen GPS en het bijhorende nieuwe fenoneem dat we hier graag omdopen tot GPSTRESS, miste het venijnig gebroed net het optreden van de Jazzpoëtici.
We strandden middenin de presentatie van Frank Albers' Beatland, waar we net zoals het merendeel van de aanwezigen geen zin in hadden: "Geen theorie over de Beats, graag. We willen het echte ding zien."
Het Beat!-orkest stak dan van wal met een ijzersterke Xavier Roelens. Daarna ging het helaas bergaf. Allemaal goeie performers, dat wel, maar hoe zit het nu met de Poëzie? Bij sommige performers vroegen we ons zelf af hoe lang ze nu voor de spiegel gestaan hadden om hun hemd net op die manier te laten vallen.
Het oog wil ook wat. Dat zal wel.
Andy Fierens werd nog gesmaakt, maar hij teerde vooral op zijn zeer leuke trouvailles. We wachten nog steeds op wat verdichting in zijn werk.
En dan was de beurt aan Viviane De Muynck die met (pardon my French) een echt vettige stem de zaligste Howl-vertolking ooit gesmaakt door ons wist te brengen. De woorden die aan haar krachtveld ontsnapten, werden in een oogwenk tot rauwe materialiteit omgetoverd. Dit was de transmutatie van woord naar beeld op het allerhoogste niveau. Zalig dus.
Jules Deelder zorgde voor spanning: vooral in nek en rugwervels. Roland van Campenhout: wat een sjamaan, man.
Simon Vinkenoog was zijn oude zelf, maar veel te kort. Zijn stem was niet in topvorm. De dood van Claus lag nog te vers in de kaakspieren gegrift. Toen Jan Ducheyne echter van wal stak als DJ, wist Simon ons nog te verassen door leuk op de dansvloer te springen!
Leven. Leven. We leven.
Hugo heeft blijkbaar beslist uit het leven te stappen. Het venijnig gebroed wil zijn medeleven betuigen aan de familie en de fans.
Onze grootste herinnering aan de grootse schrijver is ongetwijfeld die keer dat hij Inkt Stinkt kwam presenteren. In al onze megalomanie hadden we, via zijn uitgever, de auteur der auteurs gecontacteerd om te vragen of hij onze avond met beginnende schrijvers niet wou komen presenteren. Waarschijnlijk was de goedaard zo verbluft door onze naïeve vraag dat hij toehapte. Om kosten te sparen (we hadden geen geld en de naft was toen goedkoper dan een tgv-ticket) zijn Denis, Frederik en ik hem gaan halen in het zuiden van Frankrijk. We hoopten op die manier al een lang gesprek te kunnen hebben met de mens. Jammer genoeg was hij ook toen al oud: hij sliep zowat de ganse weg, hij snurkte en hij stonk. Maar onvergetelijk was de rit wel...
Die avond presenteerde hij rustig, hij las gewoon af wat wij als voorbereiding op een briefje hadden geschreven. We hebben hem achteraf nooit meer gehoord. Waarschijnlijk heeft hij de terugweg op de thalys ook geslapen en leek het meeste hem een kwade droom...
foto: William Gedney
Morgen: Cage Happening in het Concertgebouw. De dag wordt feestelijk ingeluid door muziek van Cage voor beiaard. In Imaginary Landscape gaan 24 studenten van het Koninklijk Conservatorium Gent met twaalf radio’s aan de slag. De Sonatas and Interludes voor prepared piano maken de voormiddag vol, waarna Cages fascinatie voor champignons en aleatoriek ook een culinair verlengstuk krijgt. Een kort middagconcert, een Cagewandeling, een lezing en een documentaire brengen ons vervolgens tot het slotconcert. Daarin wordt de creatieve persoonlijkheid van Cage nog eens benadrukt in een afwisselend concert waarin zelfs cactussen een bron van muziek worden. ‘Happy new ears’, wenste Cage zijn luisteraars toe. Meer info op www.concertgebouw.be
bron: www.concertgebouw.be
x is een ding zonder meer,
toch zal het mij niet lukken,
een vrolijk verderleven zonder x.
geen x meer om te bukken
geen x meer om te staan
Ooit zag ik eens een vrouw met x
verbouweerd, alsof onteerd
hield ze x omhoog
maar het was niet lang of ze loog
want ze was een vent
en het was niet omhoog maar omlaag
een klein mankement maar alé
geen probleem voor x, het ding zat daar ook graag
(kwestie van onder haar rok te zien, niewaar dikke trien)
plots sprak x
het waren wijze woorden:
er is er geen een zoals ik
x is geen ding zonder meer
geen gebruik verandert dit oude zeer
vraag het al wie vrouw of vent gewend
gewoonte trouw te worden
bleekscheet is
een sprekend ding is x
als een papegaai papt het aan
bij elke wijze spreker
als een moeder der herhaling
prent het mij wijsheid in
als een orakel kakelt het waarheid________GEEN X ZONDER WIJZE
(een verwarde mededeling)______________WAAROP X
als een voicemail laat het mij_____________REPLICEERT
een blijde boodschap
als een radio klinkt het vals
en brengt mij niet in verleiding
als een braamstruik wakkert het________GEEN X ZONDER WIJZE
mijn vuur aan_________________________WAAROP X
als een klok toont het mij_______________REPLICEERT
een fabeluur
en in de telefoon hoor ik een kloon
Jezus zijn blijde boodschap is een ringtone
of nee, is het toch nie een andere boodschap
we maken nu voort tot aan de hemelpoort
links zien we zilver
rechts zien we goud
en daartussen het mystieke woud
atomen en elektronen
waaien in het bladerdak
x glittert en het laait
waar de zonnewind waait
x is als de stem van Djenghis Khan
inderdaad mongool, x was weliswaar voordien een carrièremoudjaheddien
nu is x slechts een xenofobe gilgamesj
die links en rechs gelijk viagraspam
voor zijn epos aanleert een kuskesles
geen x meer voor mij
de vreemde booschappen terzij
het is weer tijd voor wafelenbak
Jan Wijffels
Denis S.M. Vercruysse
albrecht b doemlicht
Frederik Lucien De Laere
Onlangs publiceerde de NASA foto's van het oppervlak van Mars, en daar is weer iets merkwaardigs opgedoken: volgens sommigen een onweerlegbaar bewijs van leven op de planeet, in de vorm van een 'Marsvrouwtje'. Toen ik de foto's zag, kwam een beeld uit mijn visueel geheugen tevoorschijn, nl. de zeemeermin van Kopenhagen, die ik ooit eens heb gezien. Dit fantastisch wezentje heeft al heel wat te verduren gehad, ze viel eerder ten prooi aan vandalisme, werd onthoofd, van haar sokkel gestoten, ...
Het sprookje werd voor het eerst door Hans Christian Andersen gepubliceerd in 1837. Het is een verhaal dat gaat over een kleine zeemeermin die het leven redt van een prins die schipbreuk heeft geleden. Vervolgens doet ze alles om de prins van haar te laten houden. De prijs die ze daarvoor betaalt is hoog: om een mens te worden moet ze haar mooie stem en haar zeemeerminnenstaart opgeven en mocht de prins een ander trouwen, dan zou ze schuim op de golven worden en voor altijd verdwijnen.
Of vond ze een toevlucht op een andere planeet?
gepost door FLDL
Rondom mij: de dieren. In mij hun gebroed.
Eindelijk. Het Venijnig Gebroed krijgt concurrentie. Krijgt de pax poëtica in het Brugse ommeland een knauw? We zijn benieuwd, en op onze hoede. We kregen een flyer toegestopt met het volgende:
'WISSELSTROOM - verder dan dichter'
Kijk, daar sta je dan.
Met deze folder in de hand, jezelf vragend:
"Wat is dit nou? Hoef ik dit te lezen?"
Neen dat hoeft niet. Leg het gerust terug,
als je denkt dit interesseert me niet.
Maar stel nu eens, je bent jong en je hoopt ooit eens iets te doen met eigen dichtwerk.
Tonen dat je er ook bent.
Poëzie is steeds aanwezig, maar het lijkt enkel voor een select publiek te bestaan.
Wisselstroom wil dit elitair bastion doorbreken, en onbekende dichters een kans geven.
Daarom een experiment; Wat wil het volk? Waar verlangt het publiek naar?
Onze eerste poging daartoe beginnen we met een drieluik, verdeeld over drie bundels.
Met thema's typerend voor onze 21ste eeuwse geest.
Schrijf dus één gedicht rond illusie, voor jullie eerste bundel.
Voor de tweede bundel rond communicatie.
En jullie derde wordt het middenpaneel:
Hoe zijn illusie en communicatie verweven?
Voor de fun maken we er een wedstrijd van waarbij de lezers beslissen welk werk hun het meeste boeit.
Praktische info: Zend maximaal 3 werken naar
Van Poucke
Langestraat 142a
8000 Brugge
ofwel: verderdandichter@gmail.be
